Als een wedstrijd 105 minuten ipv 90 minuten duurt , dan moet er wat aan de hand zijn. Hoe vreemd het ook klinkt dat was er niet eens zoveel, maar wij hebben er wel ongelooflijk veel geluk mee gehad.

Maar laten we bij de eerste helft beginnen. Ruud van Beuningen had het eerste doelpunt op zijn schoen, maar in eerste instantie redde de keeper bekwaam en in 2^e instantie raakte hij de paal. Gelukkig voor ons maakte Joost Cornelissen uit een corner een minuut later (24^e) alsnog de 0-1. Hoewel wij beter waren kregen we niet veel echte kansen en net voor rust lieten we ons het kaas van het brood eten. Brakkenstein was net wat feller en counterde goed en plotseling gingen we rusten met een 1-1- stand.

De 2^e helft was geheel anders. Wij kregen kans op kans, maar Rob Peters(2) en Bjorn(1) wisten het net niet te raken en Rob had 1 keer de pech dat hij geen strafschop kreeg.   Maar ook Brakkenstein kreeg 2 opgelegde kansen. In de 87^e minuut leek de wedstrijd alsnog te worden beslist; via een afstand schot kwamen we op 2-1 achter. Laatste minuten alles naar voren en zoals zo vaak gebeurd uit een corner werd het zelfs 3-1.

Wat een deceptie, maar toen begon “de verlenging” en de scheids liet maar door voetballen. Natuurlijk was er wat tijd getrokken want in eerste instantie was Brakkenstein al tevreden met een punt, maar toen Joost in de 100^e minuut de 3-2 scoorde gingen we er weer helemaal in geloven. Uit een corner maakte Raymond Schrievers in een scrimmage de 3-3 in de 103^e minuut. Heel even geloofden we zelfs weer in een overwinning, maar laten we eerlijk zijn dat hadden we niet verdiend. Met hulp van het horloge van de scheids, maar ook op eigen vechtlust hebben we alsnog een punt gehaald, maar we voelden wel een beetje met Brakkenstein mee, want vorig jaar overkwam ons hetzelfde thuis tegen BVC. Soms zit het tegen, maar afgelopen zondag zat het mee!!!